پارگی رباط های زانو

درمان پارگی رباط های زانو با فیزیوتراپی

ACL لیگامان متقاطع قدامی

ACL شایعترین لیگامان است که در زانو آسیب می بیند نزدیک به نیمی از همه آسیب های این لیگامان 

در افراد ۱۵ تا ۲۵ سال و اغلب حین فعالیت های ورزشی با شدت بالا مانند فوتبال ،

 اسکی در سرپایینی ، چوگان ، بسکتبال و فوتبال آمریکایی اتفاق می افتد.

اکثر پارگی های این لیگامان شامل نیمه دررفتگی گذرای زانوست که ترومای ثانویه ای به بافت های دیگر 

شامل استخوان ، غضروف مفصلی ، مینیسک ها یا MCL اعمال میکند.

PCL لیگامان متقاطع خلفی

لیگامان متقاطع خلفی منبع مهم دیگری از مقاومت را در برابر نیروهای برشی زانو ایجاد می کند .

 این لیگامان کمی ضخیم تر از لیگامان متقاطع قدامی است ولی نقش کمتری در ثبات مفصل زانو دارد.

آسیب این لیگامان تنها ۵ تا ۲۰ درصد آسیب های مفصل زانو را شامل میشود

 و افتادن با زانوی خیلی خمیده رایج ترین مکانیسم آسیب آن است.

رایج ترین شکل آسیب با انرژی بالا ، آسیب ناشی از ضربه داشبورد است 

که در آن زانوی مسافر به داشبورد اتومبیل برخورد میکند.

MCL و LCL لیگامان های طرفی داخلی و خارجی زانو

زانو دارای دو لیگامان داخلی و خارجی به نام MCL و LCL می‌باشد.

اصلی‌ترین عملکرد این لیگامان ها محدود کردن حرکت بیش از حد به داخل و خارج هنگامی که زانو در حالت باز شده قرار دارد.

 میباشد درواقع این لیگامان ها در برابر نیروهای وارده ی واروس و والگوس مقاومت می‌کنند.

درمان ضایعات لیگامانی زانو

ضایعات لیگامانی به سه دسته کلی تقسیم
می‌شوند

grade1

آسیب و کشیدگی خفیف بوده و مشکلی در
فیبرهای لیگامان وجود ندارد

grade2

پارگی متوسط همراه با آسیب جزئی در
فیبرهای لیگامان وجود دارد

 

grade3

پارگی شدید و کامل لیگامان

درمان پارگی رباط های زانو

میزان درجه آسیب از طریق معاینات حضوری توسط متخصص مشخص می شود 

و در هر سه نوع آسیب لیگامان های زانو (خفیف ، متوسط ، شدید) و حتی بعد از جراحی ترمیمی ، 

فیزیوتراپی جزء ضروری موفقیت درمان ضایعات زانو می باشد.

فیزیوتراپی مهمترین نقش را در موارد زیر دارد:

کاهش درد و التهاب توسط جریان الکتریکی ، التراسوند ، لیزر

افزایش قدرت عضلات توسط تمرین درمانی

انجام موبیلیزیشن و تکنیک های دستی جهت حفظ و افزایش دامنه حرکتی

اصلاح الگوی راه رفتن

اجرای پروتکل های تمرینی درمانی با توجه به روز دقیق آسیب و یا جراحی

آموزش های محدودیت های اجباری در هر دوره از بازه ی درمانی

 هدف فیزیوتراپی کاهش درد و افزایش قدرت ، کنترل و الگوی فعالیت طبیعی عضلات زانو می باشد .