پارگی مینیسک زانو

درمان پارگی مینیسک زانو با فیزیوتراپی

مینیسک چیست؟

مینیسک های داخلی و خارجی هلالی شکل صفحاتی از جنس فیبروکارتیلج درون مفصل زانو هستند. 

مینیسکها سطوح مفصلی تقریباً صاف استخوان ساق پا را به محل های کم عمقی برای قرار گرفتن 

استخوان ران تبدیل میکنند. مینیسک ها به وسیله ی شاخه های جلویی و عقبی شان به

ناحیه بین کندیلی استخوان ساق متصل میشوند اتصالات دو مینیسک باهم متفاوت است.

مینیسک داخلی شکل بیضی یا C شکل دارد و مینیسک خارجی شکل دایره ای یا O دارد.

عملکرد مینیسک های زانو چیست؟

عملکرد اصلی مینیسک ها کاهش استرسهای فشاری در مفصل زانو است عملکرد های دیگر شامل ثبات مفصل 

حین حرکت، لغزنده سازی غضروف مفصلی ، کاهش اصطکاک و هدایت حرکات آرتروکینماتیک مفصل زانو است.

هنگام راه رفتن نیروی فشاری وارده به مفصل زانو تقریبا به دو تا سه برابر وزن بدن می‌رسد ممکن است 

نیروهایی به اندازه ۹ برابر وزن بدن حین حداکثر تلاش‌های ایزوکینتیک زانو به وجود می آیند. 

مینیسکها تقریبا با سه برابر کردن سطح تماس مفصل ، فشار را به طور مشخص بر غضروف مفصلی

کاهش می‌دهند. برداشتن کامل مینیسک خارجی حداکثر فشار را در سطح تماس تا ۲۳۰ درصد افزایش 

می‌دهد که احتمال ایجاد آرتریت را زیاد میکند. به طور واضح ترمیم جراحی به جای برداشتن مینیسک 

بهترین انتخاب درمان است در بعضی مواقع بعد از برداشتن کامل مینیسک ممکن است

 پیوند آلوگرافت مینیسک با اهداف کاهش تخریب غضروف مفصلی انجام شود . 

مینیسک ها در حدود نیمی از کل بارهای وارده بر مفصل زانو را کاهش می‌دهند در هر قدم

مینیسک ها در قسمت محیطی به علت فشرده شدن تغییر شکل پیدا می کنند این مکانیسم

 اجازه می‌دهد تا قسمتی از نیروی فشاری خنثی شود . مینیسک داخلی پاره ، بخصوص همراه 

با کنده شدن شاخ خلفی آن توانایی مینیسک را جهت خنثی کردن فشار از بین می برد

و حفاظت از غضروف مفصلی و استخوان زیرین کاهش می یابد.

علت پارگی مینیسک چیست؟

پارگی های مینیسک شایعترین آسیب زانو می باشد که به صورت مکرر هم در افراد ورزشکار و هم افراد عادی اتفاق می افتد.

براساس تحقیقات ۵۰% همه آسیب های حاد لیگامان های متقاطع قدامی با آسیب همزمان مینیسک همراه است.

به طور کلی پارگی های مینیسک اغلب به دنبال چرخش شدید استخوان ران ، روی زانویی که تقریبا خم شده است

 و در حالت تحمل وزن قرار دارد اتفاق میافتد. چرخش در درون زانویی فشرده شده می تواند باعث گیر افتادگی 

و خارج شدن مینیسک از جایش شود. مینیسکی که از جایش خارج و قسمتی از آن جدا شده باشد 

می تواند به صورت مکانیکی مانع حرکات زانو شود و سندروم زانوی قفل شده را به وجود آورد.

مینیسک داخلی دو برابر بیشتر از منیسک خارجی دچار آسیب میشود مکانیسم آسیب اغلب به صورت 

یک نیروی خارجی است که به سمت خارج زانو وارد میشود. این نیرو که اغلب به عنوان نیروی والگوس نامیده می شود

باعث ایجاد یک وضعیت والگوس شدید در زانو و متعاقب آن استرین لیگامان طرفی داخلی می‌شود.

 ممکن است مینیسک داخلی بین سطوح فشرده شده و محل اتصال به لیگامان طرفی داخلی کشیدگی پیدا کرده، دچار پارگی شود.

مینیسکها در مفصل زانو باعث افزایش تطابق سطوح مفصلی ، کاهش اصطکاک در سطوح مفصلی ، توزیع مناسب

 مایع مفصلی جهت تغذیه غضروف ، کاهش و جذب نیرو های وارده بر غضروف و بهبود حرکات مفصل میشوند.

درمان پارگی مینیسک

در صورت پارگی مینیسک اگر شخص کاندید جراحی باشد قسمت پاره شده برداشته میشود 

و آرتروسکوپی بهترین راه برای انجام این کار است پس از ترمیم مینیسک بی‌حرکتی لازم است 

و بعد از ۶ ماه فیزیوتراپی فرد از طریق الکتروتراپی توسط دستگاه های جریان الکتریکی ، التراسوند ، لیزر و… شروع میشود

و با تمرین درمانی تخصصی ، موبیلیزیشن ، تکنیک های افزایش دامنه حرکتی به وضعیت اولیه خود بازمیگردد. 

در صورتی که فرد کاندید عمل جراحی نباشد درمان غیر جراحی آن بی حرکتی است 

و معمولاً در ضایعات محیطی مینیسک که قابلیت ترمیم وجود دارد انجام می شود. در این درمان هدف اصلی حفظ مکانیک 

مفصل بوده و فرد تحت درمان فیزیوتراپی برای افزایش قدرت عضلات و حفظ بیومکانیک مفصل قرار می گیرد.

استفاده از دستگاه های جریان الکتریکی ، التراسوند ، لیزر و… جهت ترمیم قسمت های آسیب دیده و کاهش درد و التهاب موثر خواهد بود.