فلج بلز | Bell’s paralysis

فلج بلز نوعی بیماری است که در آن عصب صورت در بسیاری موارد بدون علت و منشأ مشخص دچار آسیب محیطی شده 

و در نهایت منجر به فلج یک طرفه ی عضلات صورت می‌شود .

فلج عضلات صورت در حدی است که بیمار قادر به بستن چشم در هنگام خواب نیست و موقع خواب ، چشم بسته نمی شود و مردمک چشم بالا میرود .

در بسیاری مواقع طی ۲۴ تا ۴۸ ساعت قبل از بروز علایم فلجی در چهره ، حالت وزوز گوش در فرد ایجاد میشود .

در مواردی بین ۳ تا ۶ هفته ممکن است بطور خودبخودی بهبودی اتفاق افتد .

دلایل احتمالی فلج بلز :

عفونت های ویروسی

بیماری هرپس

عدم خون رسانی عروقی

بیماری بوتولینوم ( بیماری بوتولیسم)

 

علایم :

وزوز گوش و سرگیجه

آبریزش از دهان

خشکی دهان

انقباضات بصورت پرشی

حساسیت بیش از اندازه به صدا

درگیری حس های چشایی

اختلالات گفتاری بعلت فلج عضلات صورت

درمان :

قدم اول درمان های دارویی است تا التهاب و فشار روی عصب کاهش یابد و علایم به مرور زمان برگشت یابد .

قدم دوم انجام فیزیوتراپی است تا عملکرد عضلاتی که دچار بهبودی نشده اند برگشت پیدا کند .

در حالت حاد که بیماری ایجاد شده است بهتر است دو هفته به بیمار زمان بدهیم تا عملکرد عضلات خود بخود بهبود یابد و التهاب کاهش یابد .

بهترین زمان انجام فیزیوتراپی در بیماری فلج بلز دو هفته بعد از ایجاد مشکل است و بهترین نتیجه درمان فیزیوتراپی در بیماران فلج بلز ، با استفاده از دستگاه بیوفیدبک و افزایش کارایی عضلات از کار افتاده از طریق مانیتورینگ دقیق عضلات توسط این دستگاه میباشد .

بعد از دوهفته حتماً باید به فیزیوتراپیست مراجعه کنید تا عضلاتی که بهبودی کامل نداشتند .

 مورد درمان های تخصصی از جمله الکتروتراپی در صورت نیاز، آموزش تمرینات و انجام تکنیک های دستی قرار گیرند .

در این دو هفته از تمرینات زیر ممنوع است :

باز کردن بیش از حد دهان

بستن دهان با فشار

حرکت دادن لب پایینی به این سمت و آن سمت

حرکت لب بالایی روی دندانها

فشردن پلکها به یکدیگر

انجام حرکات بصورت تکراری و سریع