فلج مغزی | CP

فلج مغزی | CP

هر کودکی که دچار ناتوانی حرکتی باشد Cp گفته می شود و به دلیل ضایعه ای که در مغز ایجاد می شود

 می تواند دچار اختلالات حرکتی و یا اختلال حسی همراه با علایم و عوارض دیگر باشد.

فلج مغزی پیشرونده نیست و احتمال درگیری کودکان CP در چندین مرحله قبل از تولد، حین تولد و بعداز تولد وجود دارد.

انواع فلج مغزی | Cp Type

اسپاستیک دی پلژی ، اتتویید ، مونوپلژی و پاراپلژی

دو مورد اول بیشتر شیوع دارد.

اسپاستیک دی پلژی: کودکانی هستند که در اندام هایشان به دلیل ضایعه مغزی افزایش تن انقباضی بصورت اسپاستیک دیده می شود.

 در ابتدا تن خم کننده عضلات غالب می شود ولی پس از مدتی در اندام فوقانی تن خم کننده و در اندام تحتانی تن باز شونده غالب می شود.

کنترل سر دراین کودکان معمولا دیر بدست می آید.

اتتویید: یکسری حرکات در اندام های کودک و گاهی اوقات در سرو گردن و چهره کودک دیده می شود و یکی از مشخصات اتتویید

 تغییر تن عضلات است. این افراد تن متغیر دارند. در نوع اتتویید برخلاف انواع دیگر CP هوش طبیعی، یا بالاتر از حد طبیعی است 

و چون در اتتویید ناحیه صورت درگیر می شود، اختلال گفتاری وجود دارد. باز بودن دهان و آبریزش بینی و عدم ارتباط

 با دیگران در ظاهر نشان می دهد که IQ پایینی دارند ولی چون IQ بالاست ممکن است دچار اختلالات رفتاری نیز شوند.

در نوع اسپاستیک IQ  پایین و حتی کمتر از۵۰ درصد است. در ابتدا این کودکان شل هستند 

ولی حداکثر تا ۳سالگی حرکات غیرارادی در این کودکان دیده می شود که با تلاش در انجام حرکات ارادی تشدید می شود.

 کودک در شناختن خط وسط مشکل پیدا می کند و Body image مطلوب ندارد.

درمان :

فیزیوتراپی از مهمترین و اصلی ترین روش های درمان بیماران cp است.

با توجه به سیر تکاملی نوع حرکات از ابتدایی و اولیه شروع می شود و در هر مرحله تکامل پیدا می کند.

استفاده از تکنیک های PNF و تکنیک های تسهیل حرکت و رفلکس ها نیز از روش های مهم فیزیوتراپی هستند.

استفاده از بریس و بازآموزی عضلانی در جهت انقباض ویا ریلکس کردن عضلات نیز از روش های درمان میباشد.